Atatürk www.turkishvision.com
Home | Kontakt | Anmelden EnglishEnglish | TürkçeTürkçe | DeutschDeutsch
Home
Schreiben Sie Ihre Meinung hier >>>
Blogs
Aktuell
Anmelden
Registrierung
Passwort anfordern
Seite empfehlen
Kontakt
Email
Über uns
Suche
Tuesday, 24. April 2018
Aktuell

13.07.2007 854
Amerikas Rückzug

Die Autorität von US-Präsident Bush ist an einem vorläufigen Tiefpunkt angekommen: Die eigene Partei verlässt ihn, im Irakkrieg sind die USA nur noch Getriebene. Die Dämmerung der Regierung Bush hat begonnen.

Ein Kommentar von Stefan Kornelius

In der amerikanischen Polit-Mythologie spielt der Goldwater-Moment eine wichtige Rolle - jener Augenblick im August 1974, als der mächtige Senator Barry Goldwater gemeinsam mit Kollegen dem in der Watergate-Krise halsstarrig ausharrenden Präsidenten Richard Nixon in einem Gespräch im Oval Office klarmachte, dass seine Zeit abgelaufen sei. Nixon trat am nächsten Tag zurück.

Sein Nachfolger George W. Bush erlebt zur Zeit so etwas wie ein permanentes Goldwater-Gefühl. Allerdings ist es wenig wahrscheinlich, dass er in seiner verzweifelten Lage Anlass zum Rücktritt sieht. Bushs Autorität ist eine Woche vor Beginn der parlamentarischen Sommerpause in den USA an einem vorläufigen Tiefpunkt angekommen. Es ist einsam geworden um den Präsidenten.

Die mächtigen Fürsten aus dem Senat entwinden ihm das Szepter. Die Abkehr der wichtigen republikanischen Senatoren Richard Lugar und George Voinovich von der amerikanischen Irak-Politik hat in Washington außergewöhnlich früh die Endphase der Präsidentschaft eingeleitet. Die eigene Partei verlässt Bush und signalisiert ihm, dass er zur Belastung wird für das Land, für einen potentiellen Nachfolger und für alle, die wiedergewählt werden möchten.

Der Vorsitzende des Streitkräfteausschusses, Senator John Warner, - auf seine Art der Goldwater des Jahres 2007 - arbeitet mit den revoltierenden Senatoren an einem Gesetzentwurf, der eine Reduzierung der US-Truppen im Irak und deren endgültigen Abzug einleiten soll. Selbst wenn der Präsident die Schachzüge des Senats mit seiner Vetokraft ignorieren kann - die politische Botschaft aus Washington und auch aus Bagdad ist eindeutig: Bushs Irak-Politik ist von einer zerstörerischen Dynamik erfasst.

Die USA können Gewalt und Anarchie im Irak nicht aufhalten, sie steuern nicht mehr, sondern werden getrieben. Dem amerikanischen Präsidenten ist die politische und die militärische Initiative entglitten. Und Bush wird einen großen Strategiewechsel nicht mehr glaubwürdig vollziehen können.

Diese Erkenntnis ist im Herzen Amerikas angekommen und hat ein starkes Bedürfnis nach Rückzug ausgelöst. Die Regierung ist isoliert, bald wird eine Mehrheit im Parlament gegen den Präsidenten stehen. Amerika kennt nur noch sich selbst, sucht die Geborgenheit in den eigenen Grenzen. Zudem regieren bereits die Gesetze des Wahlkampfes, komplexe Analysen dringen nicht mehr durch. Das irakische Abenteuer wird durch die Regeln amerikanischer Innenpolitik beendet - genau so, wie es vor vier Jahren begonnen hat.

Amerika droht ein strategisches Desaster

Die ratlose politische Massenflucht entspricht einem tiefen Wählerwunsch, und sie gefällt einer müde gewordenen Öffentlichkeit, die nicht mehr nachvollziehen mag, welches strategische Kalkül ihre Regierung in diesem fernen Krieg verfolgt. Alle Durchhalteparolen aus dem Weißen Haus verhallen, Amerika will die Entscheidung jetzt, obwohl Bush sie nur zu gerne seinem Nachfolger überlassen würde.

Dieses überwältigende Bedürfnis nach einer Zäsur trägt nicht nur gefährliche isolationistische Züge, sondern es leitet das zweite strategische Desaster ein, das Amerika binnen weniger Jahre erleiden wird. Nach der fatalen Entscheidung zum Einmarsch in den Irak wird der panikartige Truppenabzug unkalkulierbare Folgen für das regionale Gleichgewicht haben. Die islamistischen Terrorpaten werden sich über neuen Zulauf freuen.

Amerikas Glaubwürdigkeit (und damit die des Westens überhaupt) wird noch weiter schwinden. Der Rückzug ist das Eingeständnis der Niederlage, der Konzeptionslosigkeit. Er offenbart einen eklatanten Mangel an strategischer und politischer Beweglichkeit in den Ländern der westlichen Welt.

Die Konsequenzen für die Region werden fatal sein: Der schiitisch-sunnitische Bürgerkrieg im Irak wird in voller Brutalität entbrennen, Irans regionale Hegemonie-Gelüste werden die Golfregion destabilisieren, und das Terrornetzwerk al-Qaida darf sich aufgefordert sehen, sein zerstörerisches Werk auch in Afghanistan zu Ende zu führen.

Europa hat sich zu lange weggeduckt

All das wird unendlich viele Menschenleben und auch ein paar politische Opfer fordern, bis letztlich auch der Nato-Generalsekretär seinen Hut genommen haben wird, weil er das Schicksal der Allianz an ihr Überleben in Afghanistan geknüpft hat.

Niemand kann dieses Szenario gutheißen. Niemand sollte schadenfroh auf Bush deuten oder hämisch den alten Spruch aus dem Porzellanladen aufsagen: Wer etwas zerbricht, der zahlt. Zu lange hat sich auch Europa vor dem Post-Saddam-Irak weggeduckt. Zu lange haben die Vereinten Nationen ihre Verantwortung beim Aufbau des neuen Staates gescheut. Der Irak ist zum exterritorialen Gebiet für die wichtigen Akteure der Geopolitik geworden.

Das Problem aber ist: Für Amerikas Niederlage zahlen nicht nur die moderaten Kräfte in den islamischen Ländern, die Rechnung wird überall präsentiert werden, auch in Europa. 17 Monate bleibt Bush noch im Weißen Haus. Sein außenpolitisches Kapital ist aufgebraucht, eine innenpolitische Agenda gibt es nicht mehr. Die lange Dämmerung hat begonnen.

Quelle: www.sueddeutsche.de ... »

13.07.2007 853
Iran - "Wir bewegen uns auf einen Militärschlag zu"

Der amerikanische Nahost-Experte Dennis Ross hält Sanktionen im Iran für wirkungslos und rechnet mit einem militärischen Einsatz in der Region. Mit WELT ONLINE spricht er über die Strategie Israels und die Zeitlupen-Diplomatie der Europäer.

WELT ONLINE: Benjamin Netanjahu, der Chef der Likud-Partei, hat stets gewarnt, ein israelischer Rückzug aus dem südlichen Libanon könnte ein Vakuum entstehen lassen, das Hisbollah und Hamas für Angriffe auf Israel nützen würden. Seit es so gekommen ist, hat Netanjahu in den Umfragen zugelegt. Wie stehen die Chancen für eine Regierung Netanjahu? Und würde sie die Atomanlagen des Iran angreifen?

Dennis Ross: Würde heute in Israel gewählt, würde Netanjahu gewinnen. Aber seine Umfragewerte spiegeln auch die Schwäche Ehud Olmerts, des amtierenden Ministerpräsidenten, und die anhaltende Schwäche der Arbeitspartei. Sollte es tatsächlich zu Wahlen kommen, sind Netanjahus Chancen in hohem Maß davon abhängig, ob es Ehud Barak, ebenfalls ein ehemaliger Premier und Kriegsheld, der jetzt Verteidigungsminister ist, gelingt, das Vertrauen in seine Regierung und seine eigenen Führungsqualitäten wiederherzustellen. Für den Augenblick ist die amtierende Regierung stabiler als allgemein angenommen, weil die Hälfte der Knesset-Abgeordneten bei Neuwahlen ihren Sitz verlieren würde. Bedeutender ist, wie Netanjahu im Vergleich zu anderen mit dem Iran umgehen würde. Mein Eindruck ist, dass in israelischen Sicherheitskreisen die Überzeugung vorherrscht, dass man mit einem atomar bewaffneten Iran nicht leben kann – mit oder ohne Netanjahu.

WELT ONLINE: Aber wo ist die "rote Linie"?

Ross: In Israel nimmt man die Aussagen des iranischen Präsidenten Ahmadinedschad sehr ernst, und erst im vergangenen Monat hat er gesagt, "der Countdown zur Zerstörung des zionistischen Regimes läuft". Sogar der ehemalige Präsident Rafsandschani, der als pragmatischer gilt, hat vor einigen Jahren gesagt, dass es zur Vernichtung Israels nur eine Atombombe brauche. Die überwältigende Mehrheit der politischen und militärischen Eliten Israels will, dass der Rest der Welt den Iran mit diplomatischen oder anderen Mitteln stoppt. Sollte das aber nicht geschehen, wird der Druck, Gewalt anzuwenden, sehr stark werden. Für Israel ist die "rote Linie" dabei weniger, wann der Iran über ausreichende Kapazitäten zur Anreicherung von waffenfähigem Material verfügt. Die Deadline ist vielmehr in 18 Monaten erreicht, wenn das Raketenabwehrsystem des Iran, das von den Russen gerade modernisiert wird, fertiggestellt ist. Dann würden erfolgreiche Luftschläge gegen die iranischen Atomanlagen viel schwieriger. Je mehr wir uns also diesem Zeitpunkt nähern, ohne dass das Problem gelöst ist, desto wahrscheinlicher wird, dass sich Israel genötigt sieht zuzuschlagen. Zurzeit bewegen wir uns fraglos auf einen Militärschlag zu. Die Zeitlupen-Diplomatie des Westens ist den rapiden Fortschritten des Iran einfach nicht angemessen.

WELT ONLINE: Was muss in diesen 18 Monaten geschehen, um einen Krieg zu verhindern?
Ross: An der diplomatischen Front müssen drei Dinge geschehen, um, im Verbund, die Europäer zu ernsthafteren wirtschaftlichen Sanktionen gegen den Iran zu bewegen. Die Europäer sind hier der Schlüssel, insbesondere Deutschland und Italien mit ihren Kreditgarantien, die für den Iran eine Rettungsleine darstellen. Erstens müssen die Saudis Europa drängen. Ein atomar bewaffneter Iran bedeutet eine erhebliche Bedrohung für Saudi-Arabien, das fürchtet, der Iran könnte sich hinter einem nuklearen Schild verstecken, mit dem er den ganzen Nahen Osten tyrannisieren könnte. Die Saudis könnten ihren wirtschaftlichen Einfluss nutzen, um Entscheidungen europäischer Banken und Regierungen, die Verbindungen zum Iran haben, zu beeinflussen. Zweitens müssen die Israelis zu den Europäern gehen und sagen: "Wenn ihr glaubt, dass ihr dabei seid, einen Krieg zu vermeiden, liegt ihr falsch. Ihr vergrößert das Kriegsrisiko, weil wir mit einem atomar bewaffneten Iran nicht werden leben können." Drittens müssen die USA sich den Europäern anschließen und direkte Gespräche mit dem Iran führen. Viele Europäer wollen schon jetzt, dass die USA die Bedingung fallen lassen, der Iran müsse, bevor es zu Gesprächen kommt, die Anreicherung stoppen. Ich bin nicht dafür, diese Bedingung aufzugeben, es sei denn für eine andere. Ich würde den Europäern sagen, dass die USA es in Betracht ziehen würden, diese Bedingung dann fallen zu lassen, wenn die Europäer die wirtschaftliche Rettungsleine des Iran jetzt sofort kappten. Viele Europäer machen sich Sorgen, dass schärfere Sanktionen in einen Krieg münden könnten, wenn die USA nicht mit am Tisch sitzen. Um diese Sorge zu entkräften, müssen die USA ihnen etwas geben: an den Gesprächen mit dem Iran teilnehmen.

WELT ONLINE: Bush und Putin haben kürzlich erklärt, sie wollten in puncto Iran zusammenarbeiten.
Ross: Das kann bestimmt helfen. Die Iraner haben auf Russland als Versicherung gezählt, um effektive Sanktionen im UN-Sicherheitsrat zu blockieren. Je mehr die Russen eingebunden sind, desto effektiver können die UN-Sanktionen sein. Wir werden sehen. Meine Angst ist, dass auf die UN zu setzen nur noch mehr Zeitlupen-Diplomatie bedeutet, während das Atomprogramm des Iran weiter schnell voranschreitet und Israel sich darauf vorbereitet einzugreifen.
WELT ONLINE: Was lässt Sie glauben, schärfere Sanktionen würden den Iran zum Einlenken bewegen?

Ross: Die herrschende Klasse im Iran ist gespalten in jene, die kompromisslos sind und glauben, sie könnten mit der Isolierung leben, und solche, die das nicht glauben. Für mich war der Vorfall vor ein paar Monaten, als die britischen Marinesoldaten als Geiseln genommen wurden, erhellend. Die Revolutionsgarden, die die Marinesoldaten in ihre Hände gebracht hatten, wollten sie nicht freilassen, wenn sie nicht etwas dafür bekämen. Sie haben nichts dafür bekommen, weil die Entscheidung, die britischen Marinesoldaten freizulassen, von oben kam. Am Ende wird die Waage der Macht zugunsten jener im Iran ausschlagen, die einen Krieg, wirtschaftliches Elend und soziale Unruhe verhindern wollen. Schauen Sie sich an, welchen Aufruhr allein die moderate Rationierung von Kraftstoff verursacht hat! Sanktionen würden die Unruhe noch vergrößern. Wir sind auf einem Weg, der uns zu einem Einsatz von Gewalt führen wird. Das wollen wir nicht. Es gibt Alternativen, aber die Uhr tickt.

(c) 2007 Global Viewpoint

Quelle: www.welt.de ... »

12.07.2007 852
ABD askerlerinden ürperten itiraflar

Irak'ta Ebu Gıreyb skandalı ve Hadisa katliamı gibi hafızalara kazınan vahşet olaylarına 'imza atan' Amerikan askerleri, savaş alanında masum sivillere yönelik umursuzca ve soğukkanlı bir şekilde işledikleri suçları itiraf etti.

Irak'tan dönen 50 ABD askerinin, Amerikan Nation dergisine verdiği röportajlar, 2005'te Hadisa kasabasında 24 sivilin katledilmesi gibi olayların istisnai bir durum olmadığını, bunun yaygın bir insan hakları ihlali modeli olduğunu gösteriyor. İngiliz Independent dergisinin dün bir kısmını manşetten verdiği ürpertici itiraflar, Amerikan askerlerinin, Iraklıları insan yerine koymadıklarını ve masum sivilleri nasıl 'direnişçi' olarak gösterdiklerini gözler önüne seriyor.

Askerler, yaşadıkları panik üzerine silahsız masum sivillere ateş açtıktan sonra sağ kalanların yanına giderek onları direnişçi olarak suçladıklarını, ölülerin yanına da Kalaşnikof yerleştirerek onları çatışmada ölmüş gibi göstermeye çalıştıklarını anlatıyor. "Her iyi asker yanında fazladan silah bulundurur." diyen Joe Hatcher adlı asker, fazladan silahın ne işe yaradığını şöyle anlatıyor: "Ölen sivillerin yanına silah ve kürek koyarak yola bomba yerleştirirken öldürüldüğü izlemini verilmeye çalışılır." Çavuş Patrick Campbell'in anlattıkları da panik ve korku içindeki askerlerin neler yaptığının bir başka korkunç örneği: "Elinde tüfekle bekleyen 14 yaşında bir çocuk vardı. Bazıları onun konvoya ateş açacağını düşündü. Konvoydaki herkes çocuğun üzerine kurşun yağdırdı. Çocuğu delik deşik ettik."

Röportajlar, baskınlar sırasında insan haklarının nasıl ihlal edildiğini de gösteriyor. Çavuş John Bruhns, Irak'taki tipik bir baskını anlatıyor: "Onları hazırlıksız yakalamak istersin. Evini bastığın kişiyi yakalar, eşinin gözü önünde duvara dayarsın. Evindeki kanepesini parçalar, dolabını açıp tüm elbiselerini fırlatır, evi de bir kasırganın vurduğu yere benzetip bırakırsın. Sonuçta evde bir şey bulamazsan şu sözleri söyleyerek çıkarsın; "Rahatsız ettiğimiz için özür dileriz. İyi akşamlar." Uzman Jeff Englehart'ın, "Ölmüş bir Iraklı sadece, ölmüş bir diğer Iraklıdır. Bunu biliyorsun, ne var bunda?" şeklindeki demeci ise Amerikan ordusundaki, Iraklı yaklaşımını ortaya koyuyor.

Londra, Cihan

Kaynak: www.zaman.com.tr ... »

12.07.2007 851
Cari açık beş ayda yüzde 5.3 azaldı

Cari açık yılın ilk beş aylık döneminde, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 5.3 oranında azalarak 15 milyar 833 milyon dolara indi.

Mayıs ayında cari açık, bir önceki yılın aynı ayıyla karşılaştırıldığında yüzde 14.3 oranında azalarak 3 milyar 504 milyon dolara düştü.

Merkez Bankası, mayıs ayına ilişkin ödemeler dengesi verilerini açıkladı. Mayıs ayında cari açık, bir önceki yılın aynı ayıyla karşılaştırıldığında yüzde 14.3 oranında azalarak 4 milyar 88 milyon dolardan 3 milyar 504 milyon dolara düştü. Ödemeler dengesi tablosundaki dış ticaret açığı bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 7.8 oranında azalarak 4 milyar 248 milyon dolara düştü. Hizmetler dengesindeki fazla yüzde 5.6 oranında büyüyerek 1 milyar 73 milyon dolara çıktı. Gelir dengesindeki açık yüzde 33.1 azalışla 437 milyon dolara düştü. Cari transferlerden kaynaklanan girişler yüzde 30.3 küçülerek 108 milyon dolar olarak gerçekleşti.

Bunun sonucunda 2007 yılının Ocak-Mayıs döneminde cari açık, bir önceki yılın aynı dönemiyle karşılaştırıldığında yüzde 5.3 oranında azalarak 16 milyar 723 milyon dolardan 15 milyar 833 milyon dolara indi.

DIŞ TİCARET AÇIĞI AZALDI

Ocak-Mayıs dönemi verilerine göre ödemeler dengesi tablosundaki dış ticaret dengesi, bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 5.8 azalarak 16 milyar 452 milyon dolar tutarında açık verdi.

Ocak-Mayıs dönemi alt kalemler itibariyle incelendiğinde, altın dahil ithalat (CIF) harcamalarının bir önceki yıla oranla yüzde 16.2 oranında artarak 62 milyar 555 milyon dolara ulaştığı; ihracat (FOB) gelirlerinin yüzde 26.1 oranında artarak 40 milyar 483 milyon dolara ve bavul ticareti gelirlerinin yüzde 27.2 oranında artarak 2 milyar 425 milyon dolara yükseldiği görüldü.

TURİZM GELİRLERİ YÜZDE 11 ARTTI

Nisan ve Mayıs ayları tahmini veriler olmak üzere, 2007 yılının ilk beş aylık döneminde turizm gelirleri bir önceki yılın aynı dönemine oranla yüzde 12.3 artarak 4 milyar 697 milyon dolara, turizm giderleri de yüzde 16.5 artarak 1 milyar 198 milyon dolara yükselmesi bekleniyor. Bunun sonucunda söz konusu dönemde, net turizm gelirlerinin yüzde 10.9 oranında artarak 3 milyar 499 milyon dolara ulaştığı tahmin edildi.

Hizmetler başlığının diğer önemli bir kalemi olan taşımacılık kaleminde ise net giderler, 2006 yılının aynı dönemine oranla yüzde 25.7 küçülme kaydederek 168 milyon dolar oldu. Alt kalemler itibariyle, net navlun giderlerinde 684 milyon dolar net çıkış gözlemlenirken, diğer taşımacılık kaleminden kaynaklanan net girişler 2007 yılının Ocak-Mayıs döneminde 516 milyon dolar oldu.

Yurtiçinde yerleşik inşaat şirketlerinin yurtdışında gerçekleştirdikleri inşaat hizmetleri, ilk beş ayda bir önceki yılın aynı dönemine oranla yüzde 1.1 azalarak 361 milyon dolar giriş kaydetti.

Bu gelişmeler sonucunda, 2006 yılının Ocak-Mayıs döneminde 2 milyar 789 milyon dolar fazla veren Hizmetler Dengesi kalemi, 2007 yılının aynı döneminde 3 milyar 73 milyon dolar fazla verdi.

Ücret ödemeleri ve yatırım geliri kalemlerinden oluşan gelir dengesi kalemi, Ocak-Mayıs döneminde 2 milyar 934 milyon dolar net çıkış kaydetti. Bu dönemde yatırım geliri kaleminin altında yer alan doğrudan yatırımlar, portföy yatırımları ve faizlerden oluşan diğer yatırımlarda gerçekleşen net çıkışlar, sırasıyla 827 milyon, 162 milyon ve 1 milyar 898 milyon dolar oldu.

FAİZ GİDERLERİ YÜZDE 21 ARTTI

Aynı dönemde uzun ve kısa vadeli kredilere ilişkin faiz giderleri, 2006 yılının ilk beş ayına oranla yüzde 21.3 artarak 2 milyar 748 milyon dolar olarak gerçekleşti.

Bir önceki yılın Ocak-Mayıs dönemiyle karşılaştırıldığında cari transferler, 2007 yılının aynı döneminde yüzde 11.4 oranında azalarak 480 milyon dolar oldu. Söz konusu dönemde, işçi gelirleri ve resmi transferlerden kaynaklanan girişler sırasıyla 390 milyon ve 90 milyon dolar olarak gerçekleşti.

NET SERMAYE GİRİŞİ YÜZDE 19 AZALDI

Ocak-Mayıs döneminde finans hesaplarında gerçekleşen net sermaye girişi, 2006 yılının aynı dönemine göre yüzde 19.2 azalarak 12 milyar 816 milyon dolar oldu.

Doğrudan yatırımlar kalemi altında, Türkiye’deki yabancı sermayeli şirketlerin yurtdışındaki ortaklarından kullandıkları kredileri ve yurtdışında yerleşik kişilerin Türkiye’de gerçekleştirdikleri gayrimenkul alımlarını da içeren yurtdışında yerleşik kişilerin yurtiçinde yaptıkları net yatırımlar, 2006 yılının Ocak-Mayıs döneminde 8 milyar 521 milyon dolar olarak gerçekleşirken bu yılın aynı döneminde 11 milyar 17 milyon dolara yükseldi.

1.5 MİLYAR DOLARLIK GAYRİMENKUL ALIMI

Ocak-Mayıs dönemi alt kalemler itibariyle incelendiğinde, yurtdışında yerleşik kişilerin Türkiye’de gerçekleştirdikleri net gayrimenkul alımlarının 1 milyar 546 milyon dolara yükseldiği tahmin edilirken, Türkiye’deki yabancı sermayeli şirketlerin yurtdışındaki ortaklarından kullandıkları kredilerle ilgili olarak 212 milyon dolar net kullanım gerçekleştirildiği gözlendi.

Yurtiçinde yerleşik kişilerin yurtdışında yaptıkları net yatırımlarla ilgili olarak, bir önceki yılın ilk beş ayında net 48 milyon dolar tasfiye yapılırken, 2007 yılının aynı döneminde ise net 1429 milyon dolar tutarında yurtdışında yeni yatırım yapıldı.

Sonuç itibariyle, doğrudan yatırımlar kaleminde gerçekleşen net girişler, 2006 yılının Ocak-Mayıs döneminde 8 milyar 569 milyon dolardan 2007 yılının aynı döneminde 9 milyar 588 milyon dolara yükseldi.

PORTFÖY YATIRIMLARINDA 7.1 MİLYAR DOLAR GİRİŞ

Portföy yatırımlarında 2006 yılının Ocak-Mayıs döneminde 114 milyon dolar net sermaye çıkışı gözlemlenirken, 2007 yılının aynı döneminde 7 milyar 141 milyon dolar net giriş gerçekleşti.

Alt kalemler itibariyle incelendiğinde, varlıklar başlığı altında, yurtiçinde yerleşik kişilerin yurtdışında menkul değer alım-satımları ile ilgili olarak, 2006 Ocak-Mayıs döneminde 688 milyon dolar ve 2007 yılının aynı döneminde 729 milyon dolar net alım yapıldı.

Portföy yatırımları kaleminin yükümlülükler bölümünde Genel Hükümet, yurtdışında ihraç edilmiş tahvillerle ilgili olarak, Mayıs ayında 1 milyar 17 milyon dolar tutarında anapara geri ödemesinde bulunarak Ocak-Mayıs döneminde net 2 milyar 360 milyon dolar net borçlanma gerçekleşti.

Yurtdışında yerleşik kişiler, Mayıs ayında hisse senedi piyasasında 1 milyar 909 milyon dolar net alım, devlet iç borçlanma senetleri piyasasında 964 milyon dolar tutarında net satım gerçekleştirdi. Böylece, 2007 yılı Ocak-Mayıs döneminde söz konusu piyasalarda sırasıyla 2 milyar 126 milyon ve 3 milyar 384 milyon dolar net alım gerçekleştirildi.

Ticari ve nakit krediler ile mevduatlardan oluşan bu kalemde 2006 yılı Ocak-Mayıs döneminde 13 milyar 581 milyon doları net giriş gerçekleşmişken, 2007 yılının aynı döneminde 1 milyar 181 milyon dolar net giriş oldu.

Varlıklar bölümünde yar alan ticari kredilerde, ihracat karşılığı yurtdışına açılan kredilerle ilgili olarak, 2006 yılı Ocak-Mayıs döneminde ve 2007 yılının aynı döneminde sırasıyla 27 milyon dolar ve 164 milyon dolar tutarında net kredi açıldı. Nakit kredilerde ise 2006 yılı Ocak-Mayıs döneminde yurtdışı yerleşiklere 90 milyon dolar net kredi açılmışken, bu yılın aynı döneminde 74 milyon dolar tutarında net kredi geri ödemesi gerçekleşti.

Bankaların yurtdışı muhabirleri nezdindeki döviz varlıkları, 2006 yılının ilk beş aylık döneminde 57 milyon dolar azalırken, bu yılın aynı döneminde 7 milyar 494 milyon dolar tutarında arttı.

YÜKÜMLÜLÜKLER 8.7 MİLYAR DOLAR ARTTI

Bir önceki yılın Ocak-Mayıs döneminde 13 milyar 641 milyon dolar artış gözlemlenen yükümlülükler kaleminde bu yılın aynı döneminde 8 milyar 765 milyon dolar artış gerçekleşti.

Alt kalemler itibariyle incelendiğinde, ithalat karşılığı sağlanan ticari krediler kaleminde 2006 yılının Ocak-Mayıs döneminde toplam 1 milyar 572 milyon dolar, 2007 yılının aynı döneminde ise 1 milyar 782 milyon dolar net kullanım kaydedildi.

Krediler kalemi incelendiğinde ise Uluslararası Para Fonu kredileriyle ilgili olarak Genel Hükümet, Mayıs ayında gerçekleşen 1 milyar 134 milyon dolar kullanım ve 381 milyon dolar geri ödeme ile birlikte Ocak-Mayıs döneminde 2 milyar 120 milyon dolar net geri ödeme gerçekleşti. Söz konusu beş aylık dönemde yurtdışı piyasalar ve diğer uluslararası kuruluşlardan sağlanan uzun vadeli kredilerle ilgili olarak net 318 milyon dolar geri ödemede bulunuldu. Bu dönemde bankacılık sektörünün yurtdışından sağlamış olduğu net kredi miktarı, bir önceki yılın aynı dönemine oranla yüzde 24.4 azalarak 3 milyar 115 milyon dolar oldu. Diğer sektörlerin sağlamış olduğu net kredi miktarı yüzde 9.3 artarak 12 milyar 101 milyon dolar olarak gerçekleşti.

Yurtdışında yerleşik kişilerce Merkez Bankası ile yurtiçinde yerleşik bankalarda tutulan mevduat hesaplarından oluşan mevduatlar kaleminde, bir önceki yılın Ocak-Mayıs döneminde 878 milyon dolar net artış olmuşken, bu yılın aynı döneminde 5 milyar 877 milyon dolar tutarında net düşüş gözlendi. Bu dönemde yurtdışı bankaların yurtiçinde tuttukları net mevduat tutarı 5 milyar 714 milyon dolar tutarında azaldı.

Finans hesaplarının son kalemi olan rezerv varlıkların içinde bulunan resmi rezervler, 2006 yılının ilk beş aylık döneminde 6 milyar 169 milyon dolar artmışken, bu yılın aynı döneminde 5 milyar 94 milyon dolar artış gösterdi. ANKA

Kaynak: www.hurriyet.com.tr ... »

12.07.2007 850
Derviş: Tüm bankaların satılması doğru değil

Bankacılık sektörünün çok hassas olduğuna dikkat çeken Derviş, "Tüm bankaların yabancılar tarafından satın alınmasını doğru bulmuyorum" dedi.

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) Başkanı Kemal Derviş, tüm bankaların yabancılar tarafından satın alınmasını doğru bulmadığını belirterek, "Özellikle bir kriz anında, olumsuzluk anında çoğunluğunu Türk sermayesinin tuttuğu bir bankanın bulunması bence önemli" dedi.
CNN Türk'te Taha Akyol'un sorularını yanıtlayan Derviş, bugünkü küresel ekonomide sermayenin alınıp satıldığına dikkat çekerek, "Bu modelin içindeyseniz, 'her şey Türk vatandaşlarının malı olsun' demek doğru değil" dedi.

'Krizde çoğunluk önemli'

Derviş şöyle devam etti: "Yabancı sermaye iş alanı yaratıyor, ihracata yol açıyor. Dolayısıyla bu yararlı bir sermaye. Ama bazı sektörlerde de biraz dikkatli olmakta fayda var. Mesela finans sektörü... Tüm bankaların yabancılar tarafından satın alınmasını doğru bulmuyorum. Gönül istiyor ki biraz da Türk sermayesi burada güçlü olarak kalsın. Çünkü bankacılık çok hassas bir sektör. Özellikle bir kriz anında, bir olumsuzluk anında çoğunluğunu Türk sermayesinin tuttuğu bankanın bulunması önemli."
Hiçbir toplumun finans sektörünün tümüyle yabancı sermayeye gitmesini kolay kolay kabul etmeyeceğini belirten Derviş, "Bizim de kabul etmememiz gerekir. Ama bu noktaya gelmedik. Şu anda bir endişe duymamak gerekir. Yine de dikkatli olmakta yarar var" dedi.

Kaynak: www.milliyet.com.tr ... »
Ergebnisseiten: 1-10  11-20  21-30  31-40  41-50  51-60  61-70  71-80  81-90  91-100  101-110  111-120  121-130  131-140  141-150  151-160  161-170  171-180  181-190  191-200  201-210  211-220  221-230  231-240  241-250  251-260  261-270  271-280  281-290  291-300  301-310  <<  311  312  [313]  314  315  316  317  318  319  320  >>  321-330  331-340  341-350  351-360  361-370  371-380  381-390  391-400  401-410  411-420  421-430  431-440  441-450  451-460  461-470  471-480  481-482  
Gehe zum Eintrag Nr.  
Top
Mustafa Kemal Atatürk
... is turkish vision!
Home | Kontakt | Anmelden
Besucher: 14422946 (Heute: 2228)