Atatürk www.turkishvision.com
Home | Kontakt | Anmelden EnglishEnglish | TürkçeTürkçe | DeutschDeutsch
Home
Schreiben Sie Ihre Meinung hier >>>
Blogs
Aktuell
Anmelden
Registrierung
Passwort anfordern
Seite empfehlen
Kontakt
Email
Über uns
Suche
Tuesday, 12. December 2017
Aktuell

06.07.2007 764
Übertriebene Terrorismusgefahr - Wider den anti-islamischen Fundamentalismus

Die muslimische Welt wird dieser Tage als die furchtbare Ausnahme in einer ansonsten friedlichen Welt gesehen. Doch man schaue bitte genauer hin. Alles andere wäre fatal.
Ein Gastbeitrag von Tøger Seidenfaden

Auf beiden Seiten des Atlantiks mehrt sich gegenwärtig die Zahl der Intellektuellen und Schriftsteller, die den "Westen" - und damit meinen sie vor allem: die liberalen Werte - glauben verteidigen zu müssen. Sie leben unter dem Eindruck, dass die liberalen Werte bedroht sind und dass man sich daher ihrer vergewissern muss. Sie wollen uns glauben machen, dass unsere Gesellschaften von starken, totalitären Mächten herausgefordert werden.

Für diesen neuen Totalitarismus steht das Wort "Islam", wobei es dabei oft um alles geht, was islamisch ist, zuweilen um alle oder einige muslimische Staaten und manchmal auch um die "Bedrohung von innen", also um muslimische Minoritäten im Westen.

Alarmismus auf der Tagesordnung

Diese moralische Panik scheint in der Politik vor allem die xenophobe Rechte zu ergreifen, während sie unter Intellektuellen und Gelehrten in ganz unterschiedlichen Lagern, dafür aber um so sichtbarer verbreitet ist. Ihr Alarmismus prägt, auf die gesamte Bevölkerung bezogen, zwar noch immer die Sicht einer Minderheit. Aber sie setzt zunehmend die Tagesordnung der öffentlichen Auseinandersetzung, sie zwingt den Debatten ihre polare Sichtweise auf.

Fast ist es, als lebten wir in einer Welt, in der zwei große westliche Nationen vor kurzem okkupiert worden wären. Fast ist es, als wären zweihunderttausend muslimische Soldaten gegenwärtig dabei, diese Länder zu befrieden - dabei ist es doch genau andersherum.

Wollte man sich ein wahrhaftigeres Bild von der gegenwärtigen Lage machen, sollte man sich daran erinnern, wie die Welt vor zwei Jahrzehnten, in den späten achtziger Jahren aussah. Damals war die Erde in drei "Welten" geteilt. Es gab eine Erste Welt, die auch "der Westen" genannt wurde, zu der aber auch Japan und Australien gehörten.

Die Zweite Welt war das sozialistische Lager, mit der Sowjetunion in seiner Mitte. Sein Ziel war es immer noch, mit allen ihr zur Verfügung stehenden Mitteln den politischen und ökonomischen Liberalismus zu besiegen, und zu diesem Zweck verfügte es über Tausende von Atomraketen.

Unterdessen wurde die Dritte Welt von Ländern beherrscht, die vor nicht allzu langer Zeit von westlichen Ländern - direkt oder indirekt - kolonialisiert worden waren. Ihr Verhältnis zum Westen und zu den liberalen Werten war von mehr oder minder großen Vorbehalten geprägt, was verständlich genug war, hatten doch liberale Werte im Umgang der westlichen Länder mit der Dritten Welt bis dahin keine große Rolle gespielt.

Und wo befinden wir uns heute? Nach dem Zusammenbruch des sozialistischen Lagers, der Auflösung der Sowjetunion, nach einer Reihe demokratischer Revolutionen in Europa, Lateinamerika, in Teilen Südostasiens und sogar in einigen afrikanischen Ländern (insbesondere in Südafrika) leben wir in einer Welt, in der es mehr demokratische Staaten als je zuvor gibt - Staaten, die sich, unangefochten, zu liberalen Werten bekennen. Und auch wenn China nach wie vor kein demokratischer Staat ist, so ist das Land doch weitgehend zu einer kapitalistischen Wirtschaft übergegangen und kein ideologischer Rivale mehr.

Aber - die muslimische Welt, die große, furchtbare Ausnahme in einer ansonsten friedlichen Welt! Doch schaue man genauer hin. Drei der größten muslimischen Länder sind nicht Teil dieser Ausnahme. Indonesien und die Türkei sind Demokratien, und die muslimische Minderheit in Indien ist Teil eines demokratischen Gemeinwesens.

Nur wenn man den Blick auf die muslimischen arabischen Länder begrenzt, erhält man eine Mehrheit nicht-demokratischer Staaten. Obwohl es sich einwenden ließe, dass das Öl eine mindestens ebenso wichtige Rolle für die Erklärung dieses traurigen Zustands spielt wie die Religion. Doch nicht einmal die Tatsache, dass die arabische Welt zu einem großen Teil von autoritären Regimes beherrscht wird, stützt die alarmistische These von einer massiven, totalitären Bedrohung.

Tatsächlich sind die meisten Regimes im Nahen Osten pro-westlich gesonnen, und ihre Herrschaftsform ist westlich, nicht islamisch. Es gibt nur eine Handvoll Staaten, die islamistisch regiert werden - und Saudi-Arabien, nach dem Sturz der Taliban in Afghanistan vermutlich das schlimmste islamische Regime, ist der engste Verbündete des Westens in dieser Region. Die beiden anderen unstrittig islamistischen Staaten sind Iran und der Sudan. Beide galten schon vor dem 11. September als verlorene Staaten.

Nun ließe sich vielleicht argumentieren, der politische Islam wachse vor allem außerhalb staatlicher Strukturen. Aber auch in dieser Hinsicht muss man differenzieren: Der Nahe Osten, einschließlich des politischen Islam, teilt sich in Sunniten und Schiiten, in Perser und Araber, in nationale Identitäten und Loyalitäten gegenüber einzelnen Staaten.

Wichtiger noch ist, dass nicht alle Spielarten des politischen Islam eine Bedrohung darstellen - oder überhaupt politische Phänomene, die verurteilt werden können. Das gilt besonders für die Türkei, die von einer Partei regiert wird, die sich zu islamischen Werten bekennt - und ausgerechnet eine von dieser Partei geführte Regierung hat seit dem Jahr 2002 mehr zur Entwicklung der Türkei hin zu einer stabilen Demokratie beigetragen als irgendeine ihrer säkular gesonnenen Vorgängerinnen (ganz abgesehen von einem beträchtlichen wirtschaftlichen Wachstum und den Fortschritten im Hinblick auf eine Mitgliedschaft in der Europäischen Union).

Außerdem muss zwischen Islamisten mit einem regionalen Programm wie der Hamas und Fanatikern mit globalen Absichten wie dem Islamischen Dschihad unterschieden werden.

Und schließlich ist aus der Muslimbruderschaft in Ägypten eine parlamentarische Opposition geworden, die der Gewalt abgeschworen hat, sich zur Wahl stellt und sich durchaus, falls sie an die Macht kommt, zu einer moderaten Regierungspartei entwickeln könnte. Eine solche Option muss für Ägypten nichts Schlimmeres darstellen als das herrschende System Mubaraks, das sich darauf vorbereitet, die Macht vom Vater auf den Sohn übergehen zu lassen.

Alles in allem: Es gibt keine geschlossen operierende, in sich einige islamische Bedrohung von existentiellen Ausmaßen. Die Idee einer solchen Bedrohung wäre nie ernst genommen worden, wäre sie nicht durch den globalen Terrorismus vitalisiert worden, insbesondere durch die extreme Unmoral und den spektakulären technischen Erfolg des 11. September.

Schwäche des Terrorismus

Die eindrücklichste Erfahrung, die wir mit dem globalen islamistischen Terror machen, ist daher - abgesehen von seiner schockierenden Gewalttätigkeit - die Erfahrung seiner Schwäche: Der Terror zielt nicht darauf, eine Revolution anzufachen, denn es gibt im Westen keine Massen, die bereit wären, sich zu erheben (in den islamischen Ländern gibt es sie in der Regel auch nicht). Er zielt nicht auf Machthaber oder strategische Einrichtungen, sondern darauf, Zivilisten auf möglichst spektakuläre Weise zu töten.

Die Terroristen selbst legen nicht einmal Wert darauf, zu überleben und weiterzukämpfen. Die einzige Stärke dieses Terrorismus besteht also darin, eine unserer höchsten zivilisatorischen Errungenschaften in Frage stellen zu können - den außerordentlichen Wert, den wir dem Leben des einzelnen Bürgers zumessen.

Es ist irritierend, ja schon fast peinlich, dass die westlichen Staaten, die zuerst den Rest der Welt durch den Kolonialismus gestalten, dann den Nationalsozialismus, den Faschismus und schließlich den sowjetischen Kommunismus überwanden, sich nun - von Auge zu Auge - durch einen islamistischen Terror existentiell bedroht sehen wollen.

In dieser Wahrnehmung spiegelt sich eine Unfähigkeit, in historischen Relationen zu denken, deren eigentlicher Grund mir nicht nur in nahezu perversen Effekten globalisierter Nachrichtenmedien zu liegen scheint, sondern vor allem in einem erheblichen Maß an politischem Kalkül auf westlicher Seite.

Diese Entwicklung ist zutiefst problematisch - und zwar außenpolitisch so gut wie innenpolitisch. Und während ein anmaßender und übertriebener rhetorischer Umgang mit unseren Werten in der Weltpolitik eine amerikanische Besonderheit zu sein scheint, haben die Europäer eine eigene, üble Variante derselben Rhetorik in der Innenpolitik entwickelt.

Wieder wird versucht, westliche Werte an nationale Kulturen und Identitäten zu binden. In den Debatten über Immigration und Integration kehrt, für alle sichtbar, ein offensiver Nationalismus zurück. Die Spannungen und sozialen wie ökonomischen Herausforderungen, die durch Einwanderung und wachsende ethnische Vielfalt entstehen, erhalten eine bösartige Schärfe, wenn sie von einer moralischen Panik angesichts einer vermeintlichen islamischen Bedrohung verschärft werden.

Fünfte Kolonne des Dschihad

Muslimische Immigranten und Bürger verwandeln sich, ohne dass sie etwas dazu beigetragen hätten, in die fünfte Kolonne des Dschihad. Sogar die einfache Tatsache, dass Einwanderer Kinder bekommen, wird als aggressiver Akt, als eine Art Eroberung verstanden.

Dieses ganze Gerede ist unvereinbar mit liberalen Werten. Patriotismus und Nationalstolz mögen unvermeidliche und an sich unschuldige Regungen sein. Aber sie werden gefährlich, wenn sie für politische Zwecke genutzt werden. Über den Grad an Gefährlichkeit wird man diskutieren können - doch sollten Intellektuelle in der Lage sein zu erkennen, dass alle liberalen Werte, wenn sie an Ideen von nationaler Identität und Kultur gebunden werden, ihre Universalität einbüßen - und damit ihre Liberalität.

In der offensiven Beschwörung westlicher Werte - und in der bekennenden Gegnerschaft zu allem, was als islamisch erscheint - verbirgt sich ein Wille zur Regression, zu einem westlichen Fundamentalismus, der mit liberalen Werten nichts mehr im Sinn hat. Die Folgen einer solchen Regression sind möglicherweise fatal: Denn was wäre, wenn man einem realen, aber schwachen Feind nur deshalb nicht entgegentreten könnte, weil man ihn, warum auch immer, unbedingt für einen großen Dämon halten möchte?

Der Autor ist Chefredakteur der dänischen Tageszeitung Politiken.

Quelle: www.sueddeutsche.de ... »

06.07.2007 763
Altı ayda 9.2 milyon turist geldi

Türkiye’ye gelen turist sayısı Haziran’da 17.1 artışla 2.8 milyona yaklaştı. Yılın ilk yarısında gelen turist sayısı 9.2 milyon oldu.

ANKARA - Turizmden olumlu sinyaller gelmeye devam ediyor. Kültür ve Turizm Bakanlığı verilerine göre, Haziran ayında Türkiye’ye gelen turist sayısı, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 17.13 artarak 2 milyon 774 bin 289 oldu. Haziran dönemleri itibarıyla Türkiye’ye gelen turist sayıları geçen yıl toplam 2 milyon 368 bin 628, 2005 yılında da 2 milyon 402 bin 912 kişi olmuştu.

Haziran ayında Türkiye turistlerin milliyetlerine göre sıralamasında Almanya ilk sırada yer alırken bunu Rusya, İngiltere, İran ve Bulgaristan’dan gelenler izledi.

Geçici verilere göre, Haziran ayında gelen Alman turist sayısı yüzde 10.9 artarak 499 bin 640 kişiye, Rus turist sayısı ise yüzde 12.12 artarak 410 bin 155 Rus kişiye ulaştı. Bunları 257 bin 574 İngiliz, 102 bin 544 İranlı, 101 bin 947 Bulgar turist izledi. Turistlerin ülkelere göre dağılımında yüzde 18.01’lik payla Almanya ilk sırada yer aldı.

AKDENİZ YİNE BİRİNCİ TERCİH

Haziran ayında Türkiye’ye gelen turistlerden yarısına yakınını oluşturan 1 milyon 79 bin 53 kişi, tatil için Akdeniz Bölgesi’ni tercih etti. İkinci sırayı 828 bin 435 turist ile Marmara, üçüncü sırayı 611 bin 233 kişi ile Ege Bölgesi aldı.

6 AYDA YÜZDE 16.61’LİK ARTIŞ

Ocak-Haziran dönemi dikkate alındığında Türkiye’ye gelen turist sayısı ise yüzde 16.61’lik artışla toplam 9 milyon 184 bin 321 oldu. Ocak-Haziran döneminde geçen yıl toplam 7 milyon 876 bin 153, 2005 yılında da 8 milyon 558 bin 25 turist gelmişti.

OECD ülkelerinden gelen turist sayısında geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 14.71, Doğu Avrupa ülkelerinden ise yüzde 20,35’lik artış gözlendi.

Türkiye’ye, Ocak-Haziran döneminde en çok turist gönderen Almanya’dan yaklaşık 1 milyon 668 bin 150 kişi geldi. Bu ülkeyi 927 bin 982 turist ile Rusya Federasyonu izliyor.

YILIN İLK YARISINDA MARMARA BİRİNCİ

Yılın ilk yarısında OECD ülkelerinden toplam 5 milyon 135 bin 127, Doğu Avrupa’dan da 2 milyon 811 bin 700 turist geldi. Geçen yılın aynı dönemine göre OECD ülkelerinde yüzde 14,71, Doğu Avrupa’da da yüzde 20,35 artış kaydedildi.

Kaynak: www.ntvmsnbc.com.tr ... »

06.07.2007 762
Yorum - Prof. Dr. Howard Eissenstat: "ABD, Türkiye'de yanlış ata oynuyor!"

İlk bakışta, Türkiye'deki Amerikan politikasını anlamak zor görünüyor. ABD, seçilmiş ve halk desteği bulunan bir hükümete karşı ilk kez anti-demokratik bir gücü desteklemiyor. Bunu daha öncelerde de yaptı. Bununla birlikte ABD, ülkenin sınırlı stratejik çıkarları ve daha geniş idealleri ile tamamen çelişen, zıt bir tercih yaptı.

Taraflardan biri, Avrupa Birliği ile entegrasyona derinden bağlı ve Birlik'in öngördüğü liberal politik reformların peşinden giden, halk desteği güçlü, ekonomik reformda olağanüstü bir başarı gösteren, Güneydoğu'da PKK'ya karşı ve kentlerdeki Kürt terörizmine karşı savaşırken ılımlı Kürtleri terör saflarına itmekten imtina eden, politik gerçekler karşısında net bir anlayış gösteren ve Kuzey Irak'ta PKK'ya karşı direkt bir eylem için lobi yaparken de ABD'nin stratejik kaygılarını anlayan seçilmiş bir hükümet. Diğer taraf ise daha tez canlı, çabuk alevlenen askeri kurulu düzen var. O askeri kurulu düzenidir ki, uzun zaman politik reformlardan çark eden. Ve, askeri düzen aslında AB üyeliğini, Türkiye'nin düşmanlarının orduyu zayıflatmak için kullandığı ve hatta ülkeyi tamamen yok edecek zekice bir tuzak olarak görüyor. Aynı ordu, eleştirilere tehditlerle cevap veriyor, örtülü ya da örtüsüz, bir askeri darbenin peşinden koşuyor ve yolsuzlukları ya da suistimalleri araştırma cesareti gösteren gazetecileri suçluyor. Yakın zamanda, Türkiye'nin saygın haber dergilerden Nokta'ya yapılan baskınlar derginin kapatılması ile sonuçlandı ve Türkiye'nin en saygın gazetecileri kendilerini sanık sandalyesinde buluverdi.

Ordunun, Kürt ayaklanması karşısındaki 'stratejisi' demir yumruk ve savaşı Kuzey Irak'a genişletmek oldu, hatta Türkiye'nin 52 yıllık müttefiki ABD ile ilişkilerinin bozulması pahasına. Aslında, şaşırtan bir daimilikle, emekli generaller konuşmalarında ve gazete mülakatlarında Türkiye'nin dış politikasında muhtemel bir general hakimiyetini ya da İran ve Rusya ile ittifakını yüksek sesle dile getiriyor ki; bu ülkeler muhtemelen Türkiye'deki politik reformlar konusunda pek fazla talepte bulunmayacaktır. Bu senaryoların olabilirliği imkansız olsa da, generaller hem kibirliliğe hem de eski muhafızın iktidar üzerindeki etkisini kaybetmesi karşısındaki paniğe oynuyor.

Bu tablo karşısında, ABD'nin hem stratejik hem de etik açıdan seçilmiş hükümeti desteklemesi ve ordunun ait olduğu yerde -kamuoyundaki tartışmalardan uzak ve kışlada- kalmasının doğru olduğunu ilan etmesi daha mantıklı görünüyor. Ancak Washington bunu yapmıyor ve iki gerekçesi var. İlki basit bir tembellik: Amerikan memur sınıfı ile Türk askeri düzeni arasındaki ilişkiler çok uzun yıllara dayanıyor ve derin. Aynı zamanda, Amerika'nın Adalet ve Kalkınma Partisi'yle ilişkileri yeni ve her iki taraftaki yanlış anlamalar ve beceriksizlikler nedeniyle bozuk. Bununla birlikte, en önemli faktör ABD hükümetinin açık bir biçimde İslami kökleri bulunan bir partiye güvenememesi. Hatta İslamizmin kendisi bilinçli ve demokratik-laik devlet ile çerçevelenmiş olsa bile. Bu politikanın maliyeti muhtelif ve sonuçları çok. Amerika, ahlaksız bir biçimde başka yerde savunduğu bu politik İslam versiyonundan şimdi kaçınıyor: Bu model, İslam içindeki liberal ve toleranslı geleneklere vurgu yapıyor ve Doğu ile Batı arasında önemli bir ayrım yapmaz. Böyle yaparak Washington kendisini etkin bir biçimde Türkiye'deki demokratik olmayan unsurları, başarılı ve halk desteği güçlü bir hükümete karşı destekler bulmakta. Müdahaleci askeri elite ve onun politik müttefiklerine cesaret veriyor ki bu unsurlar muhtemelen bir sonraki seçimde bir önceki seçimlere oranla daha da zayıflayacak. Amerika'nın bu politikası, trajik ve kendi çıkarlarına zararlı bir darbe ihtimalini artırmakta. En soğuk reelpolitikte bile bu politikanın mantığı yoktur: Türk askeri eliti, Irak'taki savaşa kendi ülkelerini savaşa atabilecek bir panikle cevap verdi, böylece bölgesel bir çatışma da başlayabilirdi. Türk adımları hem ahlaki hem de politik açıdan işte bu sebeplerden ötürü yanlış. (The Daily Star (Lübnan), 3 Temmuz 2007)

PROF. DR. HOWARD EISSENSTAT

Kaynak: www.zaman.com.tr ... »

06.07.2007 761
Avrupa'ya bir uyarı daha: Türkiye, İslam âleminin feneri

"Türkiye ile münasebetlerimiz İslam âlemiyle bağlarımızı güçlendirmek için çok değerli bir vasıta."

Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin Türkiye'nin üyeliğine yönelik girişimlerine karşı Avrupa Birliği (AB) Komisyonu, Ankara'ya desteğini artırıyor. Genişleme Komiseri Olli Rehn, bir hafta içinde ikinci defa Türkiye'nin üyelik sürecinin engellenmesinin İslam alemine kötü bir mesaj olacağını açıkladı. Önceki gün Berlin'de Sosyal Demokratlara konuşan Rehn, Avrupa'nın köktendincilik ile mücadele ederken bir taraftan da ılımlı, demokrat Müslümanlarla sağlıklı bir iletişim kurmak mecburiyetinde olduğunu söyledi. Rehn'in, konuşmasından üstü kapalı Sarkozy'ye mesajlar göndermesi dikkat çekti. Türkiye'nin, toplumlarını açmak isteyen, ülkelerini daha demokratik olmasını talep eden Müslümanlar için bir rehber olduğunu vurgulayan Genişleme Komiseri Rehn, AB'nin Ankara'ya verdiği sözleri tutması gerektiğini kaydetti. Rehn, Sarkozy'yi üstü kapalı uyardığı konuşmasında, Fransa eski Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'ün İngiltere'nin üyeliğini veto ederken, Türkiye'ye üyelik yolunu açan Ankara Antlaşması'nı 1963'te imzaladığına işaret etti. Sarkozy, de Gaulle geleneğini takip ediyor. 21. yüzyılın en önemli meydan okumalarından birinin İslam ile Avrupa arasındaki ilişkiler olacağına işaret eden Olli Rehn, "Türkiye ile münasebetlerimiz İslam alemiyle bağlarımızı güçlendirmek için çok değerli bir vasıta." dedi. Rehn, köktendincilik ile mücadele edilirken ılımlı ve demokrat Müslümanlarla köprüler inşa etmenin önemine değindi. Türkiye'nin demokrasisini güçlendirmesinin ancak AB'nin verdiği sözleri tutması ile mümkün olacağını söyleyen Finli yetkili, "AB'nin üyelik şartlarını Türkiye'yi modern demokrasiden post-demokrasiye taşıyabilmesi için Türkleri üyelik müzakerelerine ilişkin ciddi olduğumuz konusunda temin etmemiz gerekiyor." dedi. Olli Rehn, geçen hafta da European Voice dergisine verdiği mülakatta Türkiye'ye "hayır" demenin İslam aleminin tepkisine yol açacağını söylemişti. Genişleme komiserinin Türkiye'ye verdiği destek Sarkozy'nin ekonomi ve para politikası faslını veto etmesinin hemen ardından geldi. Türkiye'nin AB'de yeri olmadığını savunan Sarkozy, 26 Haziran'da yapılan Hükümetlerarası Konferans'ta AB ortak para birimi Euro faslı olarak adlandırılan müzakere başlığını veto etmişti. Dönem başkanı Almanya ile komisyon ise mezkur fasılda müzakerelerin açılmasını tavsiye etmişti.

Kaynak: www.zaman.com.tr ... »

06.07.2007 760
OECD'den süper tahmin: Türkiye büyümede Çin'le yarışacak

OECD ve BM Gıda ve Tarım Teşkilatı'nın ortak tarım raporundaki tahminlere göre Türkiye 2016 yılına kadar reel GSYH'da büyüme rekorları kıracak, Çin'le yarışacak ve Hindistan'ı geçecek.

Raporda, Türkiye'nin tarımsal ürün ihracatında 2000'den itibaren yaşadığı gerilemeyi sergileyen rakamlar yer alırken, "Kore ile Türkiye'nin dinamik ekonomileri, büyümeye yönelmeyi gayretle sürdürüyor" ifadesi kullanıldı. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ile BM Uluslararası Gıda ve Tarım Teşkilatı (FAO) tarafından hazırlanan "2007-2016 Tarımsal Görünüm" raporu açıklandı. Raporun "Küresel ekonomik büyüme en yüksek yıllarını yaşıyor" başlıklı bölümünde, bu yıl yapılan değerlendirmelerde dünyada makroekonomik gelişmede parlak umutların hakim olduğu belirtildi. Ekonomik büyümeyle birlikte talebin güçlü niteliğini sürdürdüğü kaydedilen raporda, "Teknoloji ve piyasaların küreselleşmesi, nüfus azalması sonucu gelirin daha az kişi arasında bölünmesi gibi nedenlere bağlı olarak kişi başına düşen gelirle ilgili ekonomik büyümenin son dönemlerdeki en güçlü noktasında olması bekleniyor" denildi.

TÜRKİYE BÜYÜMEDE ÇİN'LE YARIŞACAK

Raporda, önde gelen tarım ülkeleriyle ilgili geleceğe yönelik tahminler de yapıldı. Tarım ülkeleri arasında 2016 yılına kadar reel GSYH'da en fazla büyümenin Çin ve Türkiye'de yaşanacağı belirtildi. Tahminlere göre büyümede Çin'i Türkiye, sonra Hindistan ve Kore izleyecek. Tahminlere göre, Türkiye gelecek on yılda ortalama yüzde 6.98, Çin ise ortalama yüzde 7.7 büyüyecek, son yıllarda ise Türkiye'nin gerisinde kalacak. OECD ve BM Gıda ve Tarım Teşkilatı (FAO) tahminlerine göre Türkiye ve Çin için tahmin edilen büyüme rakamları şöyle (yüzde): /** 2001-2005 2006 Ort thm. 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 Çin 9.5 10.4 9.6 8.7 8.4 8.1 7.8 7.5 7.1 6.8 6.5 6.5 Türkiye 4.5 6.1 5.3 6.3 7.5 7.1 7.1 7.3 7.3 7.3 7.3 7.3 **/ OECD-FAO tahminlerine göre Türkiye sadece ekonomik büyümede değil nüfusta da önde gelen tarım ihracatçısı ülkeler arasında önde gelenlerden. 2016'ya kadar nüfus artışı projeksiyonunda "lider" ülkeler Hindistan, Türkiye ve Brezilya olarak sıralandı. Türkiye 1985-1989 yılları arasında yüzde 1.77 pay aldığı dünya yarı işlenmiş ürünler ihracatında ilk 20 ülke arasında yer alıyordu ancak 2000-2004 döneminde ilk 20'den düştü. Bu dönemde Türkiye dünyanın en çok "yarı işlenmiş tarımsal ürün" ithal eden 20 ülkesi arasında, AB iç ticareti hariç sıralamada, 17'nciliğe yükseldi.

TÜRKİYE VE KORE BÜYÜMEYİ GAYRETLE SÜRDÜRÜYORLAR

Japonya'da reformlarla birlikte giderek yaşlanan nüfusun uzun dönemde zayıflama potansiyeli yaratabileceğine değinilen raporda, "Kısa vadede, son iki grupta ele alınan ülkelerde euro ve yen, dolar karşısında değer kazanmayı sürdürürken, faiz oranlarının yukarıya derecelere çıkması umuldu, bu AB için tarımsal ihracat umutlarını azaltıyor, Japonya'daki ithalat talebini patlatıyor. Meksika'da GYSH'daki büyüme oranlarıyla hareketlilik geri geldi, büyümenin 2009'da yüzde 4'ü geçeceği umuluyor ve Kore ile Türkiye'nin dinamik ekonomileri, büyümeye yönelmeyi gayretle sürdürüyorlar" denildi.

TÜRKİYE TARIMSAL GIDA İHRACATINDA 13'TEN 14'E DÜŞTÜ

Rapora göre Türkiye 1985-1989 arasında dünyadaki önde gelen tarımsal gıda ihracatçısı ülkeler arasında 13'üncüydü ve 15'inci olan Hindistan'ı geride bırakmış durumdaydı. 2000-2004 yılları için yapılan sıralamaya göre ise Türkiye tarım ihracatçıları arasında 14'üncülüğe düştü. Hindistan ve Endonezya Türkiye'nin önüne geçti. 1980-1989 yılları arasında Türkiye'nin dünya tarım ihracatındaki payı yüzde 1.56 ve ihracatı da 2.35 milyar dolar iken, 2000-2004 yılları arasında ihracat miktarı 4.15 milyar dolara çıkmasına karşın aldığı pay yüzde 1.25'e düştü. Türkiye bahçe bitkileri (hortikültür) ihracatında da 1985-1989 yılları arasında ABD, Hollanda, İtalya'nın arkasından 4'üncü sıradaydı ve dünya piyasasında yüzde 5.6'lık bir yer tutuyordu. 2000-2004 yıllarında ise yüzde 4.10 Pazar payına gerileyip 7'inciliğe düştü.

TÜRKİYE DÜNYADA PİRİNÇ FİYATINI YÜKSELTENLERDEN

Raporun pirinç üretiminin ele alındığı bölümünde, ürün stoklarının geçen on yılda tüm dünyada dramatik biçimde düştüğü, dünya pirinç ticaretinde dikkate değer bir artış yaşandığı belirtildi. Aynı zamanda önceki yıllarda pirinç ihracat fiyatlarının da keskin artışlar gördüğüne değinilen raporda, "Çeltik ticaretinin büyümede ısrarını, kademeli olarak azalmaya başlamadan önce, kısa dönemde daha da yükseğe tırmanarak sürdürmesi bekleniyor. Bu artışın temelinde, Suudi Arabistan gibi Orta Doğu ülkelerinde ve Türkiye'de büyüyen taleple birlikte Çin ve Endonezya gibi Asya ülkeleri için tahmin edilen daha yüksek ithalat bağımlılığıdır" ifadesi kullanıldı. Rapora göre, büyük tarım ülkelerinden ABD'de son dönemde ekonomik hareketlilikte yaşanan düşüşün kısa vadeyi aşmayacağı, sonrasında büyümenin kesintisiz süreceği bekleniyor, Kanada'yı da yüksek hammadde fiyatlarının da desteğiyle parlak bir kısa dönem bekliyor, ayrıca "Kesintisiz büyümenin artık kökleştiği" AB'de güvenin hakim olduğu bir dönem yaşanacak, büyüme ılımlı bir noktada sürecek.

Kaynak: www.zaman.com.tr ... »
Ergebnisseiten: 1-10  11-20  21-30  31-40  41-50  51-60  61-70  71-80  81-90  91-100  101-110  111-120  121-130  131-140  141-150  151-160  161-170  171-180  181-190  191-200  201-210  211-220  221-230  231-240  241-250  251-260  261-270  271-280  281-290  291-300  301-310  311-320  321-330  <<  [331]  332  333  334  335  336  337  338  339  340  >>  341-350  351-360  361-370  371-380  381-390  391-400  401-410  411-420  421-430  431-440  441-450  451-460  461-470  471-480  481-482  
Gehe zum Eintrag Nr.  
Top
Mustafa Kemal Atatürk
... is turkish vision!
Home | Kontakt | Anmelden
Besucher: 13738046 (Heute: 2500)